Polskie Towarzystwo Estetyczne
Zakład Estetyki UMCS
Zakład Filozofii Kultury UG

29 maja – 1 czerwca 2009, Zakopane

Polskie Towarzystwo Estetyczne oraz Zakład Estetyki UMCS i Zakład Filozofii Kultury UG zapraszają do udziału w kolejnej, XXXV(1) Ogólnopolskiej Konferencji Estetycznej, zatytułowanej Przyszłość Wikacego.

Konferencja odbędzie się w dniach 29 maja – 1 czerwca 2009 roku w Zakopanem.

Uprzejmie prosimy o przesłanie zgłoszenia udziału w konferencji do 15 marca 2009 roku, zawierającego tytuł wystąpienia oraz jednostronicowy abstrakt.

Informujemy również, że wpisowe na konferencję wynosi 500 zł. W ramach wpisowego organizatorzy zapewniają wyżywienie, uroczystą kolację oraz okolicznościowe imprezy artystyczne.

Planowana jest publikacja materiałów pokonferencyjnych.

Do Państwa dyspozycji zarezerwowaliśmy wstępnie pokoje 1osobowe w cenie od 105 zł do 140 zł oraz miejsca w pokojach 2 osobowych w cenie do 205 zł za pokój. Pokoje hotelowe i sala konferencyjna mieszczą się w ośrodku wypoczynkowym Fian przy ulicy Chałubińskiego w Zakopanem.

Doktorantów zainteresowanych udziałem w konferencji prosimy o kontakt na podany adres e-mailowy.

Uprzejmie prosimy o przesyłanie zgłoszeń wraz ze wskazaniem rodzaju zamawianego pokoju na adres:

Prof. UMCS dr hab. Teresa Pękala
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
Zakład Estetyki
Instytut Filozofii
Pl. Marii Curie-Skłodowskiej 4
20-031 Lublin
Kontakt telefoniczny oraz e-mail:
081 537 54 79
e-mail teresa.pekala@poczta.umcs.lublin.pl

Informacje dotyczące konferencji znajdują się również na stronie internetowej Polskiego Towarzystwa Estetycznego: www.iphils.uj.edu.pl/pte

W 2009 roku przypada 70 rocznica tragicznej śmierci Stanisława Ignacego Witkiewicza. Czy współczesna filozofia, sztuka i estetyka odpowiadają wizji przyszłości Witkacego? Jak można oceniać aksjologię i wizję historiozoficzną Witkiewicza w czasie spełnienia „utopii” lub „katastrofy”? Szczególnie wartościowe wydaje się nie tyle opowiedzenie się za którąś z perspektyw etycznych, co poddanie ich rewizji, z perspektywy współczesnych doświadczeń. Wśród badaczy Witkacego, co jakiś czas, dają się słyszeć głosy wskazujące na impas „witkacologii” , która mimo niesłabnącej pozycji Witkacego w badaniach, nie wnosi do nich nowych pomysłów, odnawiając i powtarzając stare spory. Istnieje wyraźnie odczuwalna potrzeba uwzględnienia w odczytaniach Witkacego procesu transformacji pewnej historycznej postaci kultury.

Na XXXV Konferencji Estetycznej możemy podjąć się próby odczytania twórczości S.I.Witkiewicza z perspektywy „czasu dokonanego”, uwzględniającego współczesne nurty artystyczne i estetyczne. Chodziłoby zarówno o współczesną rekonstrukcję dzieła Witkacego, jak i o diagnozę czasu, który dla niego był tajemniczą przyszłością. W jakiej przyszłości żyjemy - na to pytanie postaramy się odpowiedzieć z punktu widzenia naszej dyscypliny.

Proponujemy następujące grupy zagadnień:

a) Rekonstrukcja zjawiska jakim jest „witkacologia” i odpowiedź na pytanie, czy wypracowała „kanon interpretacyjny” w odniesieniu do estetyki Witkacego, teorii malarstwa, teatru i prozy literackiej. Propozycje interpretacji dystansujących się wobec dawnych sporów, lub rozwijających podejmowane w nich kwestie.

b) Recepcja twórczości S.I.Witkiewicza w kontekście przemian w kulturze. Namysł nad twórczością Witkacego z perspektywy różnych nurtów filozofii i estetyki współczesnej, a także w kontekście debaty nad spuścizną awangardy i postmodernizmu artystycznego. W jaki sposób przemiany w sztuce i wynikające z nich zmiany w teoriach estetycznych otwierają nowy horyzont badań nad twórczością Witkacego?

c) Refleksje na temat twórczości artystycznej i kultury współczesnej inspirowane dziełami Witkacego, rozwijające jego pomysły i idee. Diagnoza żywotności artystycznych wzorów malarstwa, dramatu i fotografii S.I.Witkiewicza wśród artystów deklarujących nawiązywanie do jego twórczości. Witkiewiczowskie marginalia, nierozwinięte, bądź zarzucone wątki, sfery przemilczeń i wycofań z podejmowania pewnych tematów.

d) Wokół klimatu epoki - naszej i Witkacego. Teatr w „starym stylu” i teatralizacja. Estetyka dzieła i estetyka zdarzenia. Wspólnota i „złudzenie subiektywności”. Orgia i „stan po orgii”. Cielesność Istnienia Poszczególnego i estetyka cielesności.

Witkacy w każdej dziedzinie, którą się zajmował, stawiał pytania najistotniejsze. Nie straciły one w najmniejszej mierze na aktualności i organizują również obecnie kierunki badań. Uczestnicy konferencji sformułują na pewno szereg pytań wynikających z „dziwności istnienia poszczególnego”. Żywimy nadzieję, że konferencja dostarczy sposobności i będzie zachętą, aby rekonstrukcje przekonań zwerbalizowanych przez Witkacego umieszczać w kontekście współczesnych prób odpowiedzi na analogiczne pytania.

W imieniu organizatorów
Teresa Pękala